Bugün…

 Adın anıldı dost meclislerinde…

Düş azmanı ayazların koynunda ki uykularım geldi aklıma…

 Seninle her konuşma sonrası sarıp-sarmaladığım hayallerim de…

Kulaklarıma sen olarak uğrayanlardan sonra, eski bir sevda gemisiyle, rotasız açıldım yine aşk denizime…

“Gülümsemen” uğradı gözlerime…

Belli ki eskiden kalma aşkımızın, yüreğimin bir yerlerinde saklanmış tatlı bir anısıydı yüzün… 

Biliyorsun…

Sessizdi gidişin…

 Hiç söylemedim bende, kış artığı rüzgârlarda nasıl savrulduğumu ve nasıl savaştığımı karanlıklarda bil istemedim…

Bugün…

 Adın anıldı dost meclislerinde…

Hüzün bulutlarına dokundu sanki parmaklarım.   

Dokunsalar bin parçaya ayrılacakmış gibi geldi yüreğim…

Sonrasında…

 Buz taneleri gibi kırılıveren umutlarım…

Bugün…

 Yokluğunu bir kez daha gammazladı yüreğim…

Bir kez daha baştan çıkarılmak istendi gözyaşlarım…

İnce oyunların kılavuzluğunu yüklenmişti sanki zaman…

Sesim duyulmaksızın yırtıldı boğazım,  çığlıklarım hala sana olan sevgim gibi…

 Sessiz ve umutsuz…

Kızgın demirle nişanlanmış dilimden, kurulu sevda dizeleri savruldu, umarsız…

Utandım…

 Sensiz gelip-geçen arsız yıllarım için…

Kahırlandım…

Bugün…

 Yine anıldı dost meclislerinde adın…

Yüreğimin sesini dinledim saatlerce…

Seni sevmekte asıl geç kalan,

 “Yüreğimmiş” onu anladım…

Gülnaz Hasköy

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.